Widgetized Section

Go to Admin » Appearance » Widgets » and move Gabfire Widget: Social into that MastheadOverlay zone

Ostateczne cięcie czyli zostań oczami Watersa

Styczeń 20, 2011 4:03 PM
„Pink Floyd” to zespół, o którym warto pisać zawsze nawet w dobie światowego kryzysu ekonomicznego. Nie chcę się jednak zajmować kwestiami typu: ile płyt sprzedano, gdzie był najgorszy koncert, czy  też od kiedy Gilmour nie znosił Watersa? Tego tutaj nie znajdziecie. To próba odpowiedzi na pytanie jak wiele można wyczytać z tekstów jednego z najważniejszych w historii rocka zespołów.

Nie zacznę jednak od „The Wall”. Nie silę się na oryginalność. Po prostu uważam, że teksty zawarte na płycie „Final Cut” (1983) są równie ciekawe. Często słyszałem opinie, że rockowe piosenki naprawdę o niczym nie mówią. Głośna muzyka ma maskować prymitywną linię melodyjną i byle jak sklecony tekst. Rzecz jasna są takie „pieśni”, i to wcale niemało. Trudno jednak zaliczyć do nich utwory „Pink Floyd”.

PODRÓŻ W CZASIE

Niektórzy uważają, że „Final Cut” to pierwsza solowa płyta Rogera Watersa. Należy do jego najbardziej osobistych dokonań. Co można wyczytać z tekstów Rogera? Wiele. Wystarczy mieć tylko trochę wyobraźni. Jeżeli nie doświadczyłeś jeszcze przyjemności obcowania z tą płytą. Włóż ją szybko  do  dowolnego sprzętu grającego. Natychmiast wyruszysz w podróż do początku lat 80-tych poprzedniego stulecia i spojrzeć na świat oczami Rogera Watersa. A oto i efekt. Angielscy stoczniowcy idą na bruk. Taniej i szybciej zbudują statki Japończycy. W Wielkiej Brytanii rządzi premier Margaret Thatcher. Potrafi jak nikt zaprowadzić porządek. Protestujących górników i stoczniowców traktuję z przynależną jej charakterowi stanowczością. Dzięki niej siły porządkowe miały okazję zasłużyć sobie w pełni na to miano. Ale to zupełnie inna historia.

PRZYCZÓŁEK POD ANZIO

Tymczasem Wielka Brytania w osobie Margaret Thatcher pręży muskuły. Argentyna zajęła Falklandy. Trzeba ukarać najeźdźców. Marynarze szybko wdrapują się po trapie na swoje okręty. Jeszcze wczoraj byli tylko dziećmi. Od dzisiaj stają się mężczyznami. Ich dziewczyny stoją na nabrzeżu. Uśmiechają się niepewnie. W ich oczach  wyczytać można niepokój. Tak samo działo się, kiedy  w 1944 roku angielscy żołnierze płynęli do Włoch. W przeświadczeniu najwyższego alianckiego dowództwa przyczółek pod Anzio miał umożliwić szybkie zajęcie Włoch przez wojska sprzymierzonych. Tak się jednak nie stało i ta operacja desantowa kosztowała życie wielu żołnierzy. W tym również ojca Rogera Watersa.

ZAPOMNIANI BOHATEROWIE

I znowu wracam do lat 80-tych. Bohaterowie wojny światowej maszerują na defiladzie z okazji kolejnej rocznicy zakończenia najkrwawszego konfliktu w dziejach. Ludzie klaszczą, ale traktują ich tylko jak ciekawostkę. Nikogo nie obchodzą bohaterowie jakiejś starej wojny.

Kolejny obraz. Gdzieś pomiędzy chmurami, w niezwykłym miejscu miedzy niebiosami mogę doświadczyć jedynego w swoim rodzaju snu. Widzę swoją matkę, na której włosach czas zostawił srebrne ślady. Wychodzę z kościoła. Prowadzę ją wolno do samochodu. Ujmuję jej drżącą dłoń. Sen się kończy.

SWOJSKA PRZEMOC

Ponownie wracam do teraźniejszości. Jest pełna przemocy. Tej rzeczywistej narzucanej codziennie przez państwo, i tej sączącej się ciągle z ekranów telewizora. Gdzie się schować, aby nikt nie mógł strzelać do moich dzieci? Co zrobić, aby prawo naprawdę mnie chroniło?

A może ukryć się za oczami paranoika? Przybrać maskę, która zapewni ochronę, odetnie od „zdrowej” części społeczeństwa. Tymczasem Breżniew wysyła wojska do Afganistanu, Begin do Bejrutu, Galtieri (argentyński dyktator) nie chce oddać Falklandów bez walki.

SHOW BIZNES

Ja muszę się uporać z wątpliwościami. Żyję ciągle w sztucznym świecie, nie mogę pokazać swojej ciemnej strony osobowości. Nawet kobiecie, którą kocham. Boję się, że prawdę o mnie może sprzedać prasie, albo wyprowadzić się ode mnie razem z dziećmi. Nie stać mnie jednak na ostateczne rozwiązanie. Nie mam tyle odwagi. Mam dość takiego życia. Pierdolę wszystko. Zostawię tą gównianą egzystencję i pójdę się nachlać. Nie chcę być wyłącznie marionetką w rękach show biznesu. Następny dzień przynosi jednak nadzieję.

Podzieliłem się z wami tylko obrazami, jakie mi się nasuwają podczas słuchania, tej świetnej płyty. Są one jak najbardziej subiektywne. Nie oczekujcie więc tego samego. Prawdziwy rock, to część naszej świadomości. Kronika czasów, w których przyszło nam żyć. Wystarczy tylko otworzyć ją na odpowiedniej stronie.

Autor: Darek Kuchniak

Foto: Tim Duncan\Wikipedia

One Response to Ostateczne cięcie czyli zostań oczami Watersa

  1. Cartman Odpowiedz

    20 stycznia 2011 at 17:48

    Tak się składa że 22.01.2011 w Rzeszowie(Hala na Podpromiu) zagra zespół The Australian Pink Floyd Show w ramach PINK FLOYD’S GREATEST HITS WORLD TOUR 2011. Podobno: „Grają lepiej Pink Floyd niż Pink Floyd” – Daily Mail, Londyn

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>