Muzeum-Zamek Tarnowskich w Tarnobrzegu zaprasza na wystawę pt. „Hrabia Adam Tarnowski 1866–1946 – dyplomata, patriota, filantrop”. Ekspozycja została przygotowana w 160. rocznicę urodzin i w 80. rocznicę śmierci hr. Adama Tarnowskiego.
Wernisaż odbędzie się w niedzielę 9 sierpnia 2026 r. o godzinie 17.00 w Zamku Tarnowskich w Tarnobrzegu, ul. Sandomierska 27.
Wystawa czynna do 1 października 2026 r.
ADAM TARNOWSKI (1866-1946)
Syn Jana Dzierżysława i Zofii z Zamoyskich.
Studiował prawo w UJ, Lille, Grazu i Wiedniu. W 1897 roku mimo braku akceptacji ze strony ojca, wstąpił do austro-węgierskiej służby dyplomatycznej, rok później został sekretarzem ambasady w Konstantynopolu. Następnie przebywał kolejno na placówkach w: Waszyngtonie, Paryżu, Dreźnie, Brukseli, Madrycie i Londynie. W latach 1911–1916 był ambasadorem w Bułgarii, doprowadzając do przystąpienia tego kraju do wojny po stronie państw centralnych. W maju 1916 roku Tarnowski wystąpił z memorandum, w którym sprzeciwiał się postępowaniu władz austriackich na okupowanych terenach polskich. Postulował poszerzenie dotychczasowej autonomii poprzez przyznanie Polakom prawa decydowania o polityce oświatowej, zdrowotnej, handlu i administracji.
W 1917 roku na krótko został mianowany ambasadorem w USA. Wśród wielu Polaków objęcie tej funkcji odebrano z pewnymi nadziejami dla sprawy polskiej. Jego szanse na zdybcie teki ministra spraw zagranicznych Monarchii Austro-węgierskiej storpedował sprzeciw Niemiec. Po Akcie 5 listopada był kandydatem do członkostwa w Radzie Regencyjnej i na stanowisko premiera rządu Królestwa Polskiego. 17 kwietnia 1919 roku przekazał Ignacemu Paderewskiemu informację o gotowości Szymona Petlury do porozumienia z Polską.
Po utworzeniu 9 listopada 1919 roku, na mocy Traktatu Wersalskiego, Wolnego Miasta Gdańska, Tarnowski proponowany był na stanowisko Komisarza z ramienia polskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych.
Po przewrocie majowym wraz z Kazimierzem i Zdzisławem Lubomirskimi spotkał się z Piłsudskim, któremu zadeklarowali poparcie. Był także jednym z animatorów tzw. Zjazdu dzikowskiego, czyli spotkania dniach 14–16 września 1927 roku w Dzikowie, przedstawicieli ziemiaństwa małopolskiego ze specjalnym wysłannikiem Marszałka, płk. Walerym Sławkiem.
Okupację spędził w Warszawie, a jego dom przy ulicy Pięknej był miejscem spotkań konspiracyjnych AK. Po upadku Powstania Warszawskiego wyjechał do Ojcowa, a następnie w roku 1946 do Szwajcarii, gdzie zmarł.
info: Muzeum-Zamek Tarnowskich w Tarnobrzegu
